تاثیر فنون - مدیر ذهن

تاثیر فنون

تاثیر فنون :

دفاع­‌هاى (بلوكه كردن) سنتى كه در بيش­تر رشته­‌هاى رزمى، به خصوص كاراته، توسط استادان به هنرجويان آموزش داده مى‌شود و مفهوم ظاهرى آن ريشه در فلسفه­‌ دفاعى هنرها ی­رزمی دارد. تكنيك‌هايى هستند كه غالباً مسيرى طولانى را طى مى‌كنند; مثلا تكنيك دفاعى پايين از بالاى شانه، نزديك گوش حركت كرده و تا كنار زانو پايين مى‌­آيد، بقيه نيز تقريباً چنين‌اند، (مسيرى طولانى را طى مى‌­كنند)، كاملا واضح و آشكار است كه اجراى اين فنون و تاثیر فنون، در شرايط واقعى رويارويى، نه تنها عملى نيست بلكه مُضر هم هست. اجراى آن­ها مستلزم زمان زيادى­ است (در مقايسه با تهاجم حريف) چنين تكنيك­‌هايى، بالا تنه و صورت شما را در برابر ضربات ديگر، بى ­دفاع مى‌­كند.

سال‌هاى زيادى به فكر بودم كه چرا در آموزش­‌های کلاسیک و سنتی چنين فنونى وجود دارند و چرا اصرار به تمرينات مكرر آن­ها، در آموزش‌هاى كلاسيك هست، در حالى ­كه در عمل هيچ استفاده و سودى ندارند. در بيشتر فرم­‌های رسمی (كاتاها)، آموزش‌هاى سنتى، تمرينات باشگاهى هنرهاى مختلف رزمى اين تكنيك­‌ها به وفور تمرين شده و به­‌كار مى‌­روند.

هنگام مبارزه به ما ياد داده‌اند كه دستان مشت كرده را بالا آورده و مثل دو محافظ (بادى گارد) در اطراف سر و صورت نگه داريم. اگر براى‌­تان بگويم كه استادان كهن و آنانى كه اين تكنيك­‌ها و روش‌­هاى تمرينى را ابداع كرده‌­اند، چه تفكرى بلند و فرا زمانى داشته‌اند، شايد باور نكنيد. در بخش‌هاى ديگر كتاب گفته شد كه در شرايط فشار آدرنالين، سرعت و دامنه و زاويه­‌ حركات بدن، كوتاه و كم مى‌­شوند. دفاع­‌ها كوتاه و ضعيف شده و از ضربه‌هاى مشت، و تاثیر فنون تنها ظاهرى باقى خواهد ماند.

اما تمرينات عادى (باشگاهى) مكرر در انجام ضربات مشت، پا، و دفاع به شكل كلاسيك (زاويه و مسير حركت طولانى) موجب مى‌گردد كه به ­هنگام بالارفتن ناگهانى ضربان قلب و فشار وحشتناك آدرنالين كه همه­‌ حركات، كند و كوتاه مى‌گردند، ناخودآگاه و به‌طور غريزى بتوانيم دفاع و بلوكه كردن و ضربه را در اندازه‌اى واقعى، عملى و كوتاه اجرا كنيم و بر تاثیر فنون بیافزاییم.

در حقيقت تفكر استادان قديم، اصرار به تمرين و اجراى مكرر فنون به شكل كلاسيك، معطوف اوضاع حاد و تهاجمات و درگيرى‌هاى واقعى و حقيقى بوده است. عادت به اجرا كردن فنون به شيوه و اندازه­‌ كلاسيك، موجب مى‌گردد، در وضعيت خطر و ترس، همان تكنيك‌ها را به اندازه­‌ كم و كوتاه ولى مفيد اجرا نماييم. در فنون آي­كي­دو این موضوع به شکل دیگری به چشم مى‌خورد. اصول آي­كي­دو مخلوطى از زور و حمله، پيوستن به مسير حركت حريف و همراه شدن با نيروى مهاجم در جهت استفاده از آن عليه خود او است.

آي­كي­دو، منظومه‌­اى از قدرت نفوذ، فشار به نقاط حساس، به وسيله­ى انگشتان، چرخش­ مچ­‌ها، فشار بر اعصاب دست، قفل كردن بازوها و سر وگردن به منظور از پا درآوردن حريف است. تماشاى فنون آي­كي­دو كه غالباً روى تشك و در باشگاه انجام مى‌پذيرد، پيچاندن مچ دست‌ها، فشار كوچك بر حريف و متعاقب آن، زمين خوردن، اُفت و خيزها و پرتاب حريف، بسيار جذاب و لذت­ بخش است و در ذهن هر كسى عملى بودن و كارآيى صددرصد آن­ها به عنوان امرى حتمى جلوه ­گر مى‌باشد.

ولى سؤال اين است كه آيا در يك درگيرى خيابانى، رويارويى يا حمله­‌ ناگهانى و غيرمنتظره­‌ مهاجمى شرور، فرصت به­ كارگيرى چنين فنونى وجود دارد؟ آيا گرفتن مچ حريف، پيچاندن و عصب آن را تحت فشار قرار دادن در شرايط بالا بودن آدرنالين، عملى است؟

غالب تكنيك‌هاى دغاع شخصی، ماهيتى پيچيده دارند و از نظر فنى، اساس ساده‌اى ندارند. ازاين­رو نيازمند تمرین و تکرار زیاد می‌باشند. هنگامه­ حمله‌ا‌ى ناگهانى و ترس و وحشت، به دنبال بالارفتن ضربان قلب، سطح ادراك مغز نيز به سرعت پايين آمده و بيش­تر حركات، غريزى مى‌شوند، تجربه­‌هاى موجود، حاكى­ است كه درچنین اوضاعی، تنها حرکاتی که زیاد تکرار شده باشند یا فنون ­ساده، قابل ­اجرا خواهند بود. اجراى تكنيك­‌هاى پیچیده، نياز به هوشيارى، چابكى و دقت عمل فراوان دارند كه قطعاً در چنان شرايطى، استرس حاكم بر روان شخص، همه­‌ آن شروط را از بين خواهد برد، مگر فرد استادی بسیارحرفه‌ای و کارکشته باشد.

این نوشته را به اشتراک بگذارید!

درباره نویسنده: افشین طباطبایی

افشین محمدباقر طباطبایی (دکتری روانشناسی ورزش) مربی و مدرس کهنه‌کار کاراته (سایکو شی‌هان - رنشی)، نویسنده و پژوهشگر مسایل اجتماعی - روانشناختی - ورزشی (هنرهای رزمی) - مشاور - سخنران - مربی مهارتهای زندگی.

0 دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.