چند مهاجم - مدیر ذهن

چند مهاجم

چند مهاجم :

متأسفانه خيلى از استادان هنرهای­ رزمى ادعا مى‌كنند كه در برابر چند مهاجم (دو، سه، چهار يا بيش­تر)، به راحتى مى‌توانند مبارزه كرده، آنان را از پا درآورند و يا فنون خاصى را در اين رابطه بلدند و… البته شنيدن چنين ادعاهايى، يا تماشاى حركات دفاعى و غالباً نمايشى در باشگاه و روى تاتمى، كار آسان و حتى جذابى ا­ست. اما باور كنيد بين باشگاه و تاريكى يك خيابان خلوت، فاصله‌ى زيادى ا­ست.(چند مورد كتاب و ويدئوى آموزشى در رابطه با دفاع شخصى از استادان مختلف نيز ديده‌­ام، كه فريبنده و جذاب است اما قاطعانه مى‌گويم در شرايط واقعى، اين كارها عملى و اجرايى نيست.)

به نظر من، مقابله در برابر حتى دو نفر، نه تنها بسيار دشوار است، بلكه در بيش­تر مواقع به شكست منجر مى‌گردد، چه رسد به رويارويى با چند مهاجم. بُرد و باخت در تمام اين موارد، بستگى دارد كه طرف‌هاى مقابل چه كسانى هستند؟ چه مقدار تجربه­ زد و خوردهاى تهاجمى و خصمانه­ خيابانى را دارند؟ آيا نوجوانانى تازه به دوران رسيده هستند يا اراذل و اوباش سابقه­‌دار؟

تقابل با سه يا چهار شرور سابقه­‌دار خيابانى كه مهارت و تجربه­ خلافكارى زيادى دارند، كار بسيار مشكل و سختى خواهد بود; حتى اگر رزمى‌­كار ماهرى باشيد، شانس­‌تان خيلى كم است. چون آن‌ها شرايط و قانون بازى را بلدند، ولى شما در نبرد خيابانى تازه­ كاريد. نكته­ مهم بعدى، مكان و محل وقوع درگيرى است: آيا در يك جاى عمومى و شلوغ هستيد؟ فضاى تحرك كافى داريد؟ در خيابانى خلوت قرار گرفته‌­ايد يا در پياده ­روى بزرگى هستید؟ توان جا‌به‌­جايى و حركت كردن، يكى از نكات مهم رويارويى با خلافكاران است.

دنياى واقعى با فيلم‌­هاى سينمايى بسيار متفاوت است كه ستاره­ فيلم، همه­ مهاجمان را يك تنه از پا در مى‌آورد، بدون اين­كه آسيب ببيند!. اراذل ­و اوباش شرور معمولا چند نفرى سراغ طعمه مى‌­آيند، جدا کردن آن­ها از هم، كار دشوارى ا­ست. يادگيرى چگونگى مبارزه با چند مهاجم، كار ساده‌­اى نيست، ولى پيشنهاد  مى­كنم كه اگر بتوانيد تك­تك با آن­ها روب­رو شوید و در وهله­ اول، بدون معطلى، نزديكترین نفر را با تمام قدرت مورد حمله قرار دهيد، شانس بيش­ترى در پيروزى خواهيد داشت. هيچ سبك خاص يا تكنيك‌هاى مشخص و معينى را، نمى‌­توان براى به­ دست­آوردن برترى، در رويارويى‌­هاى ناخواسته­ خيابانى برگزيد. توجيه كردن، راه­ چاره نشان دادن در اين مورد، واقعاً كار دشوار و سختى ا­ست.

دوستانه بگويم، گفته‌هاى خيلى از مربى‌هاى رزمى در مورد عملى بودن فنون در يك رويارويى واقعى را به سادگى باور نكنيد، از تئورى تا عمل راه طولانى و دشوارى ا­ست. شبيه همان كارى كه برخی رزمی‌کاران، در باشگاه‌­ها و هنگام آزمون و رتبه گرفتن انجام مى‌­دهند. به ظاهر عملى زيبا، جذاب و حيرت‌آور است، ولى بسیاری از آن فنون قفل كردن و پرتابى در عمل و فضاى خيابانى قابل اجرا نيست.

آدم‌­ها متفاوتند; بعضى قد بلند، برخى كوتاه، چاق، عضلانی و… نه تنها در فيزيك بدنى متفاوتند، بلكه در روان و انديشه و احساس نيز با يكديگر فرق مى‌كنند. ازاين­رو نمى‌­توان فرمول مشابه براى دفاع­ شخصى مطرح كرد. هر اتفاق يا برخوردى، بسته به فضا و مكان و دو طرف درگيرى متفاوت است.

البته اين گفته به اين معنى نيست كه دست از تمرين و آموزش برداريم. يا من مربى، هنرجويان را نا اميد و دلسرد كنم. نه! اما، نبايد افراطى بود و علاقمندان را با شعار و عبارات پوچ و واهى، از واقعيت دور نمود و گمراه كرد. هنر دفاع شخصى، بسته به زمان و مكان و نوع درگيرى و طرف‌هاى آن، بايد زاينده، فراگير، زنده و پويا باشد. تعدادى فرمول و تكنيك سنتى نمايشى، نه تنها ممكن است بدون كارايى باشد، بلكه گاهى زيان‌آور نيز خواهد بود.

این نوشته را به اشتراک بگذارید!

درباره نویسنده: افشین طباطبایی

افشین محمدباقر طباطبایی (دکتری روانشناسی ورزش) مربی و مدرس کهنه‌کار کاراته (سایکو شی‌هان - رنشی)، نویسنده و پژوهشگر مسایل اجتماعی - روانشناختی - ورزشی (هنرهای رزمی) - مشاور - سخنران - مربی مهارتهای زندگی.

0 دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.